فروآلیاژها نقش مهمی در بسیاری از زمینه ها ایفا می کنند که عمدتاً شامل جنبه های زیر می شود:
اکسید زدا: از فروآلیاژها می توان به عنوان اکسید کننده در فرآیند فولادسازی برای حذف اکسیژن و سایر ناخالصی ها مانند گوگرد و نیتروژن در فولاد مذاب استفاده کرد. اکسیدزدای متداول شامل منگنز سیلیکون، فرومنگنز و فروسیلیس است.
افزودنی های آلیاژی: فروآلیاژها با توجه به ترکیب مورد نیاز درجه فولاد برای بهبود عملکرد فولاد به فولاد اضافه می شوند. به عنوان مثال، سیلیکون می تواند خاصیت ارتجاعی و هدایت مغناطیسی فولاد را بهبود بخشد و منگنز می تواند استحکام، سختی و مقاومت در برابر سایش فولاد را بهبود بخشد.
تلقیح: قبل از ریخته گری به آهن مذاب اضافه می شود، ساختار کریستالی ریخته گری را بهبود می بخشد، دانه ها را تصفیه می کند و در نتیجه عملکرد ریخته گری را بهبود می بخشد.
عامل کاهنده: از فروآلیاژها نیز به عنوان عوامل احیا کننده استفاده می شود، مانند آلیاژهای سیلیکونی که به عنوان مواد احیا کننده در تولید سایر آلیاژها مانند فرومولیبدن و فرووانادیوم استفاده می شود.
کاربردهای دیگر: فروآلیاژها همچنین برای تولید سایر آلیاژها و فلزات غیرآهنی از طریق احیای متالوگرمیک و به عنوان افزودنی های آلیاژی برای آلیاژهای غیرآهنی{{1} استفاده می شوند. علاوه بر این مقدار کمی در صنایع شیمیایی و سایر صنایع استفاده می شود.
روش های تشخیص فروآلیاژها شامل تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی، آزمایش خواص فیزیکی و آزمایش خواص مکانیکی می باشد. تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی به طور دقیق محتوای عناصر مختلف در فروآلیاژها را از طریق تجهیزاتی مانند طیف سنج ها و آنالایزرهای شیمیایی تعیین می کند. تست های خواص مکانیکی شامل تست کشش، تست تراکم، تست سختی برینل و غیره برای ارزیابی خواص مکانیکی فروآلیاژها می باشد.
