ساختار مواد ریخته گری

ساختار مواد ریخته گری عمدتاً شامل جنبه های زیر است:

چدن خاکستری: چدن خاکستری پرمصرف ترین و پرمصرف ترین نوع چدن است که بیش از 80 درصد از سهم بازار را به خود اختصاص می دهد. این شامل گرافیت پوسته پوسته، استحکام فشاری بالا، اما مقاومت کششی نسبتا کم است. چدن خاکستری به سرعت سرد شدن بسیار حساس است و تغییرات ضخامت دیواره تاثیر بسزایی بر خواص مکانیکی آن دارد. به دلیل پایداری حرارتی ضعیف، برای استفاده در محیط‌های{5}در دمای بالا مناسب نیست.

چدن گرافیت ورمیکولی: مورفولوژی گرافیت چدن گرافیت ورمیکول بین پوسته پوسته و کروی است که شکل کرم را نشان می دهد. خواص مکانیکی جامع آن بهتر از چدن خاکستری است و برای ساخت قطعات در محیط‌های سخت، به‌ویژه آن‌هایی که گرادیان دما زیاد دارند، مناسب است. چدن گرافیت ورمیکولار نسبت به سرعت خنک شدن حساسیت کمتری دارد و هدایت حرارتی و عملکرد فرآیند خوبی دارد.

چدن گرافیت کروی: چدن داکتیل از طریق تیمارهای کروی و تلقیح مخصوص به دست می آید و گرافیت کروی است. عملکرد جامع آن با فولاد قابل مقایسه است و استحکام، پلاستیسیته و مدول الاستیک آن بهتر از چدن خاکستری است و مقاومت به سایش آن نیز بالاتر است. اگرچه نسبت به سرعت خنک کننده حساس است، اما پایداری حرارتی بالای آن باعث می شود که در محیط های با دمای بالا مورد استفاده قرار گیرد.

مواد آلیاژی ریخته گری: مانند ZG40Cr9Si2 که به دسته چدن با کروم بالا تعلق دارد، عمدتاً برای ساخت قطعاتی استفاده می شود که در برابر دمای بالا، فشار بالا و سایش قوی مقاومت می کنند. این نوع مواد دارای مقاومت حرارتی عالی و مقاومت در برابر سایش است.